Aπό το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ και των άρθρων 1, 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 και 13 του ν. 3741/1929, που διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την εισαγωγή του ΑΚ με το άρθρο 54 του εισαγωγικού του Νόμου, συνάγεται σαφώς ότι επί οριζόντιας ιδιοκτησίας ιδρύεται κυρίως μεν χωριστή (διαιρεμένη) κυριότητα σε όροφο οικοδομής ή διαμέρισμα ορόφου, παρεπομένως δε και αναγκαστική συγκυριότητα που αποκτάται αυτοδικαίως κατ’ ανάλογη μερίδα στα μέρη του όλου ακινήτου, π

Η αλλαγή του κύριου (μικρού) ονόματος ενηλίκου ή ανηλίκου ατόμου, είναι μια διαδικασία η οποία δεν είναι ευρέως γνωστή, μολονότι σε ορισμένες περιπτώσεις θα μπορούσε να εξυπηρετήσει ανάλογες ανάγκες. Α.      Η ύπαρξη σπουδαίου λόγου Αρχικά, για την αλλαγή του κύριου (μικρού)  ονόματος ενηλίκου ή ανηλίκου ατόμου, θα πρέπει να συντρέχει  “σπουδαίος” λόγος , δεδομένου ότι, το κύριο όνομα  αποτελεί χαρακτηριστικό στοιχείο της προσωπικότητας . Αυτό, θα πρέπει να μένει αναλλοίωτο κ

Με τη διάταξη του άρθρου 949 ΚΠολΔ θεσμοθετείται ένα ιδιότυπο μέσο εκτέλεσης και εξαναγκασμού του οφειλέτη για εκπλήρωση υποχρέωσής του προς επιχείρηση νομικής πράξης, η οποία και θεωρείται, κατά πλάσμα του νόμου, ότι έγινε από την τελεσιδικία της απόφασης που καταδικάζει τον οφειλέτη σε σχετική δήλωση βούλησης. Η αξίωση προς δήλωση βούλησης μπορεί να ορισθεί ως το δικαίωμα ορισμένου προσώπου να απαιτήσει από κάποιον άλλον την εκπλήρωση ορισμένης παροχής που συνίσταται σε δ